26.1.09
Σκέφτομαι
Λοιπόν σκέφτομαι πόσο ωραίο δημιούργημα είναι ο άνθρωπος Κύριε. Σκέφτομαι πόσο προικισμένος είναι. Σκέφτομαι τα συναισθήματά του. Την αγάπη, την φιλία, την προσφορά, την αυταπάρνηση, την θυσία, τον ενθουσιασμό, την χαρά, την λύπη, την ορμή με την οποία κατέκτησε την γνώση. Σκέφτομαι τη λογική του και τους θεσμούς που δημιούργησε. Σκέφτομαι την δημοκρατία, τους θεσμούς της δικαιοσύνης και τον αγώνα του για ελευθερία, για δημιουργία, για καταξίωση.
Σκέφτομαι την ανθρώπινη τέχνη, την μουσική, την ποίηση, την γλυπτική, το θέατρο. (Αλήθεια γιατί μόλις ο άνθρωπος αναφέρεται σε Σένα
φτιάχνει αριστουργήματα? ναούς, αγάλματα, εικόνες?)
Σκέφτομαι και βλέπω τα χρώματα, τα σχήματα, τον ορίζοντα, το ηλιοβασίλεμα, μυρίζω τη μυρωδιά του χώματος μετά τη βροχή, και του μικρού λουλουδιού που φύτρωσε στη σχισμή του βράχου. Κοιτάζω τις νύχτες το στερέωμα, τον ήλιο στο αέναο ταξίδι του, την σελήνη παντοτινή συνοδό μας.
Σκέφτομαι ότι μπορώ και σκέφτομαι όλα αυτά.
Σκέφτομαι όμως και βλέπω γύρω μου ανθρώπους που καθόλου δεν μου μοιάζουν με το δημιούργημα που μόλις περιέγραψα. Σκληρούς, ανόητους, ακαλαίσθητους, άδικους ανθρώπους που με την παρουσία τους πληγώνουν το δημιούργημά Σου Κύριε. Ανθρώπους που ταυτίζουν την ύπαρξή τους με την δύναμη και το χρήμα, και που απαξιώνουν το ομορφότερο δημιούργημα Σου.
Με την ευκαιρία να σε ρωτήσω κάτι Κύριε. Από εκεί ψηλά που είσαι , το βλέπεις το αίμα αυτών που ψυχορραγούν?, ακούς τις κραυγές των δυστυχισμένων?, την απελπισία των αδικημένων την καταλαβαίνεις?...
Την δικιά μου την προσευχή την ακούς? την ακούς?
καλά θα την πω πιο δυνατά. Θα την φωνάξω.
ΑΓΑΠΗ, ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑΑΑΑ
αυτά θέλω , αυτά ζητάω και ελπίζω τώρα να με άκουσες.-
Σκέφτομαι την ανθρώπινη τέχνη, την μουσική, την ποίηση, την γλυπτική, το θέατρο. (Αλήθεια γιατί μόλις ο άνθρωπος αναφέρεται σε Σένα
φτιάχνει αριστουργήματα? ναούς, αγάλματα, εικόνες?)Σκέφτομαι και βλέπω τα χρώματα, τα σχήματα, τον ορίζοντα, το ηλιοβασίλεμα, μυρίζω τη μυρωδιά του χώματος μετά τη βροχή, και του μικρού λουλουδιού που φύτρωσε στη σχισμή του βράχου. Κοιτάζω τις νύχτες το στερέωμα, τον ήλιο στο αέναο ταξίδι του, την σελήνη παντοτινή συνοδό μας.
Σκέφτομαι ότι μπορώ και σκέφτομαι όλα αυτά.
Σκέφτομαι όμως και βλέπω γύρω μου ανθρώπους που καθόλου δεν μου μοιάζουν με το δημιούργημα που μόλις περιέγραψα. Σκληρούς, ανόητους, ακαλαίσθητους, άδικους ανθρώπους που με την παρουσία τους πληγώνουν το δημιούργημά Σου Κύριε. Ανθρώπους που ταυτίζουν την ύπαρξή τους με την δύναμη και το χρήμα, και που απαξιώνουν το ομορφότερο δημιούργημα Σου.
Με την ευκαιρία να σε ρωτήσω κάτι Κύριε. Από εκεί ψηλά που είσαι , το βλέπεις το αίμα αυτών που ψυχορραγούν?, ακούς τις κραυγές των δυστυχισμένων?, την απελπισία των αδικημένων την καταλαβαίνεις?...
Την δικιά μου την προσευχή την ακούς? την ακούς?
καλά θα την πω πιο δυνατά. Θα την φωνάξω.
ΑΓΑΠΗ, ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑΑΑΑ
αυτά θέλω , αυτά ζητάω και ελπίζω τώρα να με άκουσες.-
Από τον Κίμωνα Τσάλα
Σ'ευχαριστώ
Σ'ευχαριστώ Θεέ μου
που περπατώ
που γελώ και τραγουδώ
Σ'ευχαριστώ που βλέπω και που μιλώ
που μπορώ να αγαπώ, να συγχωρώ.
Σ' ευχαριστώ
Που πηγαίνω στη ζωή μπροστά
σ'ένα κόσμο με τα καλά του και τα ασχημά του
νιώθω έτσι τυχερός
που είσαι ο δικός μου Θεός
Πατέρας στοργικός
Από Σπύρο Τάσσο & Λεονάρδο Χατζηγιαχτσίδη.
που περπατώ
που γελώ και τραγουδώ
Σ'ευχαριστώ που βλέπω και που μιλώ
που μπορώ να αγαπώ, να συγχωρώ.
Σ' ευχαριστώ
Που πηγαίνω στη ζωή μπροστά
σ'ένα κόσμο με τα καλά του και τα ασχημά του
νιώθω έτσι τυχερός
που είσαι ο δικός μου Θεός
Πατέρας στοργικός
Από Σπύρο Τάσσο & Λεονάρδο Χατζηγιαχτσίδη.
Δοξαστικό
Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου
Παντοδύναμε Κύριέ μου
που ζω.
Σ’αυτόν τον υπέροχο κόσμο,
τη δική Σου δημιουργία
μια πολύχρωμη «μαγεία».
Σ΄ευχαριστώ που μεσ’τη μεγάλη σου αγκαλιά
χωράς εμένα, κάθε ψυχή, κάθε καρδιά.
Μεσ’ τα απέραντα φτερά Σου
κλείνεις όλο τον κόσμο
και με κάθε ματιά Σου
συντροφεύεις κάθε τι δικό μου.
Πίσω από κάθε θαύμα της γης,
βρίσκεσαι Εσύ, ο δημιουργός της ζωής
Κάθε Σου πλάσμα καθοδηγείς
δείχνοντάς του τις αξίες της ζωής.
Αχ πόσο χαίρομαι για την παρουσία Σου
αφού βρίσκεσαι παντού και πάντα
προσφέροντας μας τη σοφία Σου και την στοργή Σου.
Σε δοξάζω Κύριε
δοξάζω τα έργα Σου φτιαγμένα με την δημιουργική Σου πνοή.
Από την Άννα Μητσοσκούρα
Παντοδύναμε Κύριέ μου
που ζω.
Σ’αυτόν τον υπέροχο κόσμο,
τη δική Σου δημιουργία
μια πολύχρωμη «μαγεία».
Σ΄ευχαριστώ που μεσ’τη μεγάλη σου αγκαλιά
χωράς εμένα, κάθε ψυχή, κάθε καρδιά.
Μεσ’ τα απέραντα φτερά Σου
κλείνεις όλο τον κόσμο
και με κάθε ματιά Σου
συντροφεύεις κάθε τι δικό μου.
Πίσω από κάθε θαύμα της γης,
βρίσκεσαι Εσύ, ο δημιουργός της ζωής
Κάθε Σου πλάσμα καθοδηγείς
δείχνοντάς του τις αξίες της ζωής.
Αχ πόσο χαίρομαι για την παρουσία Σου
αφού βρίσκεσαι παντού και πάντα
προσφέροντας μας τη σοφία Σου και την στοργή Σου.
Σε δοξάζω Κύριε
δοξάζω τα έργα Σου φτιαγμένα με την δημιουργική Σου πνοή.
Από την Άννα Μητσοσκούρα
Είσαι Εσύ
Θεέ μου βοήθησέ με.
Στήριξέ με σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Απάλλαξέ με από κάθετί κακό.
Ξέπλυνέ με από τις αμαρτίες που έχω κάνει.
Δώσε αγάπη στους ανθρώπους και δείξε τον δρόμο στον οποίο
όλοι πρέπει να βαδίζουμε.
Σ'εσένα ζητάω καταφύγιο,
γιατί μόνο Έσύ μπορείς να μου υποδείξεις το σωστό
και να με αποτραβήξεις από το κακό.
Η αγάπη είσαι Εσύ
Η ειρήνη είσαι Εσύ
Η αλήθεια είσαι Εσύ.
θαυμαστά τα έργα Σου θεέ μου
και μεγάλη η προσφορά Σου.
Από τον Σωτήρη Καρδάρα.
Στήριξέ με σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Απάλλαξέ με από κάθετί κακό.
Ξέπλυνέ με από τις αμαρτίες που έχω κάνει.
Δώσε αγάπη στους ανθρώπους και δείξε τον δρόμο στον οποίο
όλοι πρέπει να βαδίζουμε.
Σ'εσένα ζητάω καταφύγιο,
γιατί μόνο Έσύ μπορείς να μου υποδείξεις το σωστό
και να με αποτραβήξεις από το κακό.
Η αγάπη είσαι Εσύ
Η ειρήνη είσαι Εσύ
Η αλήθεια είσαι Εσύ.
θαυμαστά τα έργα Σου θεέ μου
και μεγάλη η προσφορά Σου.
Από τον Σωτήρη Καρδάρα.
Εθελοτυφλούμε?
Ο πόλεμος είναι πραγματικά μια κατάρα. Ότι πιο καταστροφικό για τον άνθρωπο και κυρίως για τα μικρά παιδιά. βλέπουν τα ομορφότερα χρόνια της ζωής τους να θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους , είτε αυτός έχει τη μορφή του πετρελαίου, είτε των όπλων. Ο συνεχής αγώνας για την κατάκτηση της δύναμης για κυριαρχία και η απληστία στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων συνθέτουν μια εικόνα βαρβαρότητας και απανθρωπιάς.
Τις καταστροφικές συνέπειες αυτής της κατάστασης, εμείς (τα παιδιά του Δυτικού κόσμου) δεν μπορούμε να τις βιώσουμε, παρά μόνο να πληροφορηθούμε από τα Μ.Μ.Ε. την αλήθεια, που είναι καθημερινότητα για τα παιδιά στην Παλαιστίνη, ή τα παιδιά στην Αφρική αλλά και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Έχουμε πολλά και ζητάμε ακόμη περισσότερα. Ξεχνούμε ότι είναι εκατομμύρια τα παιδιά στο κόσμο μας που λιμοκτονούν. Από την άλλη βλέπουμε διαρκώς γύρω μας μια σπατάλη και μια επίδειξη πλούτου που με οδηγεί στην σκέψη ότι η αδικία μας κατέκλυσε τον κόσμο. Η αδιαφορία και ο εγωισμός μας τυφλώνουν και δεν βλέπουμε το τι γίνεται εκεί έξω. Άνθρωποι πεθαίνουν επειδή δεν έχουν 1 ευρώ για ένα εμβόλιο, δεν έχουν πόσιμο νερό και είναι αποκλεισμένοι από την βοήθεια που τους προσφέρουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Δάκρυα γεμίζουν τα μάτια μου και οργή την ψυχή μου με αυτές τις σκέψεις. Το χειρότερο είναι ότι δεν κάνουμε τίποτα.
Ο πόλεμος δεν είναι μια «φυσική» κατάσταση, κάτι δοσμένο από τον Θεό. Είναι έξω από την φύση μας και αντίθετο στην επιθυμία του Δημιουργού. Είναι η αιτία που χάνουμε την ανθρωπιά μας και την αγάπη μας.
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ
Από την Σταυρούλα Παπαδοπούλου
Τις καταστροφικές συνέπειες αυτής της κατάστασης, εμείς (τα παιδιά του Δυτικού κόσμου) δεν μπορούμε να τις βιώσουμε, παρά μόνο να πληροφορηθούμε από τα Μ.Μ.Ε. την αλήθεια, που είναι καθημερινότητα για τα παιδιά στην Παλαιστίνη, ή τα παιδιά στην Αφρική αλλά και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Έχουμε πολλά και ζητάμε ακόμη περισσότερα. Ξεχνούμε ότι είναι εκατομμύρια τα παιδιά στο κόσμο μας που λιμοκτονούν. Από την άλλη βλέπουμε διαρκώς γύρω μας μια σπατάλη και μια επίδειξη πλούτου που με οδηγεί στην σκέψη ότι η αδικία μας κατέκλυσε τον κόσμο. Η αδιαφορία και ο εγωισμός μας τυφλώνουν και δεν βλέπουμε το τι γίνεται εκεί έξω. Άνθρωποι πεθαίνουν επειδή δεν έχουν 1 ευρώ για ένα εμβόλιο, δεν έχουν πόσιμο νερό και είναι αποκλεισμένοι από την βοήθεια που τους προσφέρουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Δάκρυα γεμίζουν τα μάτια μου και οργή την ψυχή μου με αυτές τις σκέψεις. Το χειρότερο είναι ότι δεν κάνουμε τίποτα.
Ο πόλεμος δεν είναι μια «φυσική» κατάσταση, κάτι δοσμένο από τον Θεό. Είναι έξω από την φύση μας και αντίθετο στην επιθυμία του Δημιουργού. Είναι η αιτία που χάνουμε την ανθρωπιά μας και την αγάπη μας.
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ
Από την Σταυρούλα Παπαδοπούλου
Ποτέ πια
Σίγουρα ένας πόλεμος δεν φέρνειούτε ευτυχία ούτε γαλήνη, θα έλεγα ακριβώς το αντίθετο. Ιδιαίτερα όταν ένα παιδί βλέπει την πατρίδα του να χωρίζεται στα δυό, και τους συμπατριώτες του να μάχονται ο ένας τον άλλον και να δημιουργούνται αντίπαλα στρατόπεδα δηλαδή εμφύλιο πόλεμο , ζει πραγματικά έναν εφιάλτη.
Νιώθει θλίψη, αγανάκτηση, λύπη, απελπισία, απόγνωση.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ανάλογα με την ηλικία τα παιδιά βιώνουν πιο έντονα τα συναισθήματα που προανέφερα. Όμως πιστεύω πως όποια και αν είναι η ηλικία κάποιου τα συναισθήματα είναι τα ίδια καθώς και οι σκέψεις. Ίσως να υπάρχει διαφορά στην έκφραση αυτών των συναισθημάτων αλλά σε όλους κυριαρχεί η ίδια απόγνωση.
Συνεπαρμένη και εγώ από τις σκέψεις αυτές, ένα παιδί και εγώ, ήρθα στην θέση άλλων παιδιών της ηλικίας μου, λιγότερο τυχερών από εμένα, και μια προσευχή-ευχή ανέβηκε στα χείλη μου: Ποτέ, σας παρακαλώ, ποτέ και κανένα παιδί να μην ζήσει τον πόλεμο
Μητσοσκούρα Άννα
Νιώθει θλίψη, αγανάκτηση, λύπη, απελπισία, απόγνωση.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ανάλογα με την ηλικία τα παιδιά βιώνουν πιο έντονα τα συναισθήματα που προανέφερα. Όμως πιστεύω πως όποια και αν είναι η ηλικία κάποιου τα συναισθήματα είναι τα ίδια καθώς και οι σκέψεις. Ίσως να υπάρχει διαφορά στην έκφραση αυτών των συναισθημάτων αλλά σε όλους κυριαρχεί η ίδια απόγνωση.
Συνεπαρμένη και εγώ από τις σκέψεις αυτές, ένα παιδί και εγώ, ήρθα στην θέση άλλων παιδιών της ηλικίας μου, λιγότερο τυχερών από εμένα, και μια προσευχή-ευχή ανέβηκε στα χείλη μου: Ποτέ, σας παρακαλώ, ποτέ και κανένα παιδί να μην ζήσει τον πόλεμο
Μητσοσκούρα Άννα
Πόλεμος
Με την έναρξη ενός πολέμου κανείς δεν υπολογίζει τις αμέτρητες καταστροφές και ακόμη χειρότερα τη ψυχική κατάσταση των παιδιών. Τα παιδιά στο πόλεμο ζουν δύσκολες& φρικτές καταστάσεις αφού πολλές φορές μπροστά τους διαδραματίζονται σφαγές , βιαιότητες κάθε είδους ,καταστροφές και τελικά ο θάνατος.
Όλες αυτές οι εικόνες τα γεμίζουν με συναισθήματα ανασφάλειας και απειλής αφού ως παιδιά δεν μπορούν να προστατευθούν και έτσι ο φόβος γίνεται ο μόνιμος σύντροφός τους. Φόβος για την ύπαρξή τους το επόμενο λεπτό, λύπη για το χαμό των συνανθρώπων τους , που πριν λίγο τους έβλεπαν να μάχονται σώμα με σώμα για την επιβίωσή τους, θρήνος και σπαραγμός για τους δικούς τους ανθρώπους που χάνονται.
Πως είναι δυνατόν να ξεχάσει ένα παιδί αυτά που βιώνει στον πόλεμο? Θα μείνουν ανεξίτηλα στην ψυχή του, χρώματα μελανά, αποχρώσεις του μαύρου, που θα αγωνίζεται ούτως ώστε σε καμιά άλλη παιδική ψυχή να μην χαραχτούν ποτέ ξανά αυτά τα χρώματα.
Μαρία Λεγάκη
Όλες αυτές οι εικόνες τα γεμίζουν με συναισθήματα ανασφάλειας και απειλής αφού ως παιδιά δεν μπορούν να προστατευθούν και έτσι ο φόβος γίνεται ο μόνιμος σύντροφός τους. Φόβος για την ύπαρξή τους το επόμενο λεπτό, λύπη για το χαμό των συνανθρώπων τους , που πριν λίγο τους έβλεπαν να μάχονται σώμα με σώμα για την επιβίωσή τους, θρήνος και σπαραγμός για τους δικούς τους ανθρώπους που χάνονται.
Πως είναι δυνατόν να ξεχάσει ένα παιδί αυτά που βιώνει στον πόλεμο? Θα μείνουν ανεξίτηλα στην ψυχή του, χρώματα μελανά, αποχρώσεις του μαύρου, που θα αγωνίζεται ούτως ώστε σε καμιά άλλη παιδική ψυχή να μην χαραχτούν ποτέ ξανά αυτά τα χρώματα.
Μαρία Λεγάκη
23.1.09
Ειλικρινώς
Θεέ μου σε δοξάζω που με έφερες στη ζωή,
που έχω οικογένεια και συγγενείς.
Που δεν είμαι ορφανό κι’έχω μπόλικο φαγητό
Σε δοξάζω που έχω στέγη, που έχω ρούχα και νερό.
Που βλέπω κάθε μέρα τον καταγάλανο ουρανό.
Που βλέπω ήλιο και φεγγάρι και δεν είμαι και τυφλό,
τα δένδρα, τα φυτά, την φύση που βλέπω σε ευγνωμονώ.
Σ’ευχαριστώ που μ’αγαπάνε μα και που τους αγαπώ,
που έχω φίλους μα κι’εχθρούς, που κάνω λάθος, που πηγαίνω στο σχολειό,
που καμιά φορά φορτώνω τα μαθήματα στο κόκορα και δεν το παίρνει κανείς χαμπάρι, που γνώρισα ένα ωραίο αγόρι στη γειτονιά, που υπάρχει και το καλοκαίρι και ο χειμώνας, που υπάρχουν διακοπές, που έχω όλα όσα μπορώ να έχω, που βλέπω κάθε άνοιξη τα λουλούδια.
Σ΄ευχαριστώ μα και θρηνώ
Θρηνώ που κάποια παιδιά πεθαίνουν, που στερούνται το φαγητό, τη στέγη , το σχολείο, τα παιχνίδια, τα ρούχα, τους φίλους και αντί για αυτά πηγαίνουν να πολεμήσουν και δεν έχουν μα κανονική παιδική ηλικία όπως όλα τα άλλα παιδιά.
Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου και εύχομαι όλα αυτά τα ωραία που ζω εγώ να μην τελειώσουν ποτέ και μια μέρα να χαρούν το ίδιο όλα τα παιδιά του κόσμου.
Από την Παναγιώτα Πούρη
που έχω οικογένεια και συγγενείς.
Που δεν είμαι ορφανό κι’έχω μπόλικο φαγητό
Σε δοξάζω που έχω στέγη, που έχω ρούχα και νερό.
Που βλέπω κάθε μέρα τον καταγάλανο ουρανό.
Που βλέπω ήλιο και φεγγάρι και δεν είμαι και τυφλό,
τα δένδρα, τα φυτά, την φύση που βλέπω σε ευγνωμονώ.
Σ’ευχαριστώ που μ’αγαπάνε μα και που τους αγαπώ,
που έχω φίλους μα κι’εχθρούς, που κάνω λάθος, που πηγαίνω στο σχολειό,
που καμιά φορά φορτώνω τα μαθήματα στο κόκορα και δεν το παίρνει κανείς χαμπάρι, που γνώρισα ένα ωραίο αγόρι στη γειτονιά, που υπάρχει και το καλοκαίρι και ο χειμώνας, που υπάρχουν διακοπές, που έχω όλα όσα μπορώ να έχω, που βλέπω κάθε άνοιξη τα λουλούδια.
Σ΄ευχαριστώ μα και θρηνώ
Θρηνώ που κάποια παιδιά πεθαίνουν, που στερούνται το φαγητό, τη στέγη , το σχολείο, τα παιχνίδια, τα ρούχα, τους φίλους και αντί για αυτά πηγαίνουν να πολεμήσουν και δεν έχουν μα κανονική παιδική ηλικία όπως όλα τα άλλα παιδιά.
Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου και εύχομαι όλα αυτά τα ωραία που ζω εγώ να μην τελειώσουν ποτέ και μια μέρα να χαρούν το ίδιο όλα τα παιδιά του κόσμου.
Από την Παναγιώτα Πούρη
Εξομολογητικό
Χριστέ μου
Μόνο σε σένα πιστεύω . Τον μόνο και αληθινό Μεσσία. Σε σένα και σε τίποτε άλλο και σε κανέναν άλλο.
Σ’ευχαριστώ για όσα χαρίζεις στους ανθρώπους. Για την φύση, για τα χρώματα, για τις μορφές, για τα σχήματα και τα αρώματα.
Σ’ευχαριστώ για τη φιλία που έδωσες να υπάρχει, και για την αγάπη, και για την ανιδιοτέλεια, για την θυσία και την αυταπάρνηση.
Σ’ευχαριστώ γιατί χωρίς αυτά δεν θα μπορούσα να αναπνεύσω και να χαρώ.
Σ’ευχαριστώ και σου ζητώ να βοηθήσεις να μην χαθούν αυτά τα δώρα που έδωσες στους ανθρώπους και που οι άνθρωπο έχουν βάλει τα δυνατά τους να τα καταστρέψουν. Αγωνίζονται με τα καυσαέρια να καταπνίξουν τα αρώματα της φύσης, με την μουτζούρα να κρύψουν τα χρώματα των λουλουδιών, με τις τεράστιες πολυκατοικίες να καλύψουν στον ορίζοντα τις φιγούρες των βουνών μετά την βροχή ή τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος.
Αγωνίζονται οι άνθρωποι Κύριε και ανταγωνίζονται τώρα πια, όχι για την αγάπη, ούτε για την θυσία και την προσφορά, μήτε για την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας, αλλά για το δικό τους συμφέρον.
Σ’ευχαριστώ Κύριε, γιατί παρόλα αυτά μου έδωσες φίλους και οικογένεια που με βοηθούν να ελπίζω ακόμη πως ο άνθρωπος είναι το «κατ’ εικόνα Θεού» δημιούργημα.
Για αυτό Σου λέω : Βοήθησε Κύριε.
Από τον Πολυχρονίδη Λάμπρο
Μόνο σε σένα πιστεύω . Τον μόνο και αληθινό Μεσσία. Σε σένα και σε τίποτε άλλο και σε κανέναν άλλο.
Σ’ευχαριστώ για όσα χαρίζεις στους ανθρώπους. Για την φύση, για τα χρώματα, για τις μορφές, για τα σχήματα και τα αρώματα.
Σ’ευχαριστώ για τη φιλία που έδωσες να υπάρχει, και για την αγάπη, και για την ανιδιοτέλεια, για την θυσία και την αυταπάρνηση.
Σ’ευχαριστώ γιατί χωρίς αυτά δεν θα μπορούσα να αναπνεύσω και να χαρώ.
Σ’ευχαριστώ και σου ζητώ να βοηθήσεις να μην χαθούν αυτά τα δώρα που έδωσες στους ανθρώπους και που οι άνθρωπο έχουν βάλει τα δυνατά τους να τα καταστρέψουν. Αγωνίζονται με τα καυσαέρια να καταπνίξουν τα αρώματα της φύσης, με την μουτζούρα να κρύψουν τα χρώματα των λουλουδιών, με τις τεράστιες πολυκατοικίες να καλύψουν στον ορίζοντα τις φιγούρες των βουνών μετά την βροχή ή τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος.
Αγωνίζονται οι άνθρωποι Κύριε και ανταγωνίζονται τώρα πια, όχι για την αγάπη, ούτε για την θυσία και την προσφορά, μήτε για την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας, αλλά για το δικό τους συμφέρον.
Σ’ευχαριστώ Κύριε, γιατί παρόλα αυτά μου έδωσες φίλους και οικογένεια που με βοηθούν να ελπίζω ακόμη πως ο άνθρωπος είναι το «κατ’ εικόνα Θεού» δημιούργημα.
Για αυτό Σου λέω : Βοήθησε Κύριε.
Από τον Πολυχρονίδη Λάμπρο
22.1.09
«Το Χαμόγελο του Παιδιού»
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2009
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης και «Το Χαμόγελο του Παιδιού»
αποστέλλουν ανθρωπιστική βοήθεια στην εμπόλεμη Γάζα
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης και «Το Χαμόγελο του Παιδιού», τηρώντας τις υποσχέσεις τους, αποστέλλουν ανθρωπιστική βοήθεια στην εμπόλεμη Γάζα.
Εξασφαλίζοντας την συνοδεία και την απευθείας παράδοση της βοήθειας στους πολίτες της
Γάζας και έχοντας τις επίσημες άδειες όλων των εμπλεκόμενων αρμόδιων φορέων, αναχωρούμε εντός των ημερών. Η αποστολή έχει διασφαλίσει την συνεργασία της Ισραηλινής Κυβέρνησης.
Η βοήθεια θα συνοδεύεται από Νοσηλευτές και Γιατρούς της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης. Στο πλοίο θα επιβαίνουν αποκλειστικά και μόνο Υγειονομικοί, χωρίς δημοσιογράφους και κομματικά στελέχη.
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης έχει αναλάβει την συγκέντρωση των φαρμάκων.
Χρειαζόμαστε την συμμετοχή όλων για την συγκέντρωση των παρακάτω προϊόντων:
Εμφιαλωμένο Νερό
Συμπυκνωμένο Γάλα
Γάλα σε σκόνηΠαιδικές ΤροφέςΑλεύριΖάχαρηΖυμαρικάΌσπρια Κουβέρτες
Καλέστε καθημερινά, όλο το 24ωρο στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά
SOS 1056 για να συνδεθείτε με «Το Χαμόγελο του Παιδιού» σε όλη την Ελλάδα και να ενημερωθείτε για τον τόπο και τρόπο παράδοσης των προϊόντων.
Απευθύνουμε έκκληση σε φορείς, εταιρείες και ιδιώτες να στηρίξουν την προσπάθεια αυτή με την συγκέντρωση τροφίμων αλλά και την διάθεση κατάλληλων υγειονομικά χώρων για την αποθήκευση των αγαθών που θα συγκεντρωθούν ώστε να οργανωθεί η αποστολή της ανθρωπιστικής βοήθειας μέχρι την λήξη της κρίσης.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού»
Εθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά
Κεντρική Υπηρεσία:
Στουρνάρη 16, Αθήνα 10683
Τηλ.: +30 210 3306140 - Fax.: +30 210 3843038
E-mail: info@hamogelo.gr - URL: http://www.hamogelo.gr/
Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2009
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης και «Το Χαμόγελο του Παιδιού»
αποστέλλουν ανθρωπιστική βοήθεια στην εμπόλεμη Γάζα
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης και «Το Χαμόγελο του Παιδιού», τηρώντας τις υποσχέσεις τους, αποστέλλουν ανθρωπιστική βοήθεια στην εμπόλεμη Γάζα.
Εξασφαλίζοντας την συνοδεία και την απευθείας παράδοση της βοήθειας στους πολίτες της
Γάζας και έχοντας τις επίσημες άδειες όλων των εμπλεκόμενων αρμόδιων φορέων, αναχωρούμε εντός των ημερών. Η αποστολή έχει διασφαλίσει την συνεργασία της Ισραηλινής Κυβέρνησης.Η βοήθεια θα συνοδεύεται από Νοσηλευτές και Γιατρούς της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης. Στο πλοίο θα επιβαίνουν αποκλειστικά και μόνο Υγειονομικοί, χωρίς δημοσιογράφους και κομματικά στελέχη.
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης έχει αναλάβει την συγκέντρωση των φαρμάκων.
Χρειαζόμαστε την συμμετοχή όλων για την συγκέντρωση των παρακάτω προϊόντων:
Εμφιαλωμένο Νερό
Συμπυκνωμένο Γάλα
Γάλα σε σκόνηΠαιδικές ΤροφέςΑλεύριΖάχαρηΖυμαρικάΌσπρια Κουβέρτες
Καλέστε καθημερινά, όλο το 24ωρο στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά
SOS 1056 για να συνδεθείτε με «Το Χαμόγελο του Παιδιού» σε όλη την Ελλάδα και να ενημερωθείτε για τον τόπο και τρόπο παράδοσης των προϊόντων.
Απευθύνουμε έκκληση σε φορείς, εταιρείες και ιδιώτες να στηρίξουν την προσπάθεια αυτή με την συγκέντρωση τροφίμων αλλά και την διάθεση κατάλληλων υγειονομικά χώρων για την αποθήκευση των αγαθών που θα συγκεντρωθούν ώστε να οργανωθεί η αποστολή της ανθρωπιστικής βοήθειας μέχρι την λήξη της κρίσης.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού»
Εθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά
Κεντρική Υπηρεσία:
Στουρνάρη 16, Αθήνα 10683
Τηλ.: +30 210 3306140 - Fax.: +30 210 3843038
E-mail: info@hamogelo.gr - URL: http://www.hamogelo.gr/
Να φύγω
-Γιόσεφ..
-Γιόσεεεφφφ.
-Ναι
-Έλα πάμε σ'αυτό το σπίτι.
-Γιατί?
-Γιατί γίνεται βομβαρδισμός. Δεν ακούς?
-Ακούω!!
-Άντε λοιπόν έλα
-Όπου και να πάμε το ίδιο θα είναι Χαράλαμπε. Η ίδια κόλαση.
-Πάμε σου λέω. Πάμε.
-Χαράλαμπε σαν τελειώσει αυτό το κακό τι θα κάνεις?
-............
- Εσύ Γιόσεφ? Τι θα κάνεις?
-...........
Χαράλαμπε ! μια σκέψη με σώζει. Μια σκέψη μου δίνει φτερά.
-Πές μου Γιόσεφ. θέλω και εγώ να πετάξω , να σωθώ. Πες μου.
-Όταν μεγαλώσω..
-Τι? Τι θα γίνει? Θα εκδικηθείς?
-Θα γίνω ναυτικός.
-Ναυτικός? Γιατί? Δεν την φοβάσαι την θάλασσα Γιόσεφ?
-Την φοβάμαι. Αλλά ...
-Αλλά τι?
-Αλλά έτσι θα φύγω. Θα μπω στο καράβι και θα φύγω μακρυά , μακρυά , τόσο μακρυά που δεν θα ακούω τις βόμβες, το κλάμα, και δεν θα βλέπω , δεν θα βλέπω τις φωτιές, τον καπνό, τα ερείπια, τα χτυπημένα παιδιά , τα άταφα σώματα, το δακρυσμένο πρόσωπό σου.
-Πάρε με μαζί σου Γιόσεφ. Πάρε με . Δεν θέλω ούτε εγω να βλέπω το χτυπημένο χέρι σου, το ματωμένο σου πουκάμισο , το παγωμένο σου βλέμμα. Γίοσεφ? ΓΙΟΣΕΦΦ!! ΓΙΟΣΕΦΦΦ.
Από τον Χαράλαμπο Γιατρέλλη.
-Γιόσεεεφφφ.
-Ναι
-Έλα πάμε σ'αυτό το σπίτι.
-Γιατί?
-Γιατί γίνεται βομβαρδισμός. Δεν ακούς?
-Ακούω!!
-Άντε λοιπόν έλα
-Όπου και να πάμε το ίδιο θα είναι Χαράλαμπε. Η ίδια κόλαση.
-Πάμε σου λέω. Πάμε.
-Χαράλαμπε σαν τελειώσει αυτό το κακό τι θα κάνεις?
-............
- Εσύ Γιόσεφ? Τι θα κάνεις?
-...........
Χαράλαμπε ! μια σκέψη με σώζει. Μια σκέψη μου δίνει φτερά.
-Πές μου Γιόσεφ. θέλω και εγώ να πετάξω , να σωθώ. Πες μου.
-Όταν μεγαλώσω..
-Τι? Τι θα γίνει? Θα εκδικηθείς?
-Θα γίνω ναυτικός.
-Ναυτικός? Γιατί? Δεν την φοβάσαι την θάλασσα Γιόσεφ?
-Την φοβάμαι. Αλλά ...
-Αλλά τι?
-Αλλά έτσι θα φύγω. Θα μπω στο καράβι και θα φύγω μακρυά , μακρυά , τόσο μακρυά που δεν θα ακούω τις βόμβες, το κλάμα, και δεν θα βλέπω , δεν θα βλέπω τις φωτιές, τον καπνό, τα ερείπια, τα χτυπημένα παιδιά , τα άταφα σώματα, το δακρυσμένο πρόσωπό σου.
-Πάρε με μαζί σου Γιόσεφ. Πάρε με . Δεν θέλω ούτε εγω να βλέπω το χτυπημένο χέρι σου, το ματωμένο σου πουκάμισο , το παγωμένο σου βλέμμα. Γίοσεφ? ΓΙΟΣΕΦΦ!! ΓΙΟΣΕΦΦΦ.
Από τον Χαράλαμπο Γιατρέλλη.
Ο πόλεμος
Ένας πόλεμος έχει πολύ άσχημες συνέπειες. Φέρενει πολλές καταστροφές όπου γίνει. Φέρνει οικονομοκά προβλήματα, καταστρέφει την πόλη. Άνθρωποι χάνουν τις ζωές τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Χάνουν τα σπίτια τους και δεν έχουν, ούτε που να μείνουν ,ούτε τι να φάνε, ούτε τι να πιούν.
Η ειρήνη όμως φέρνει την δημιουργία ,την πρόοδο, την ανάπτυξη και την ευημερία. Με την ειρήνη το πρόσωπο των παιδιών φωτίζει το χαμόγελο και τίποτα δεν ταράζει τον ύπνο τους. Με την ειρήνη οι γονείς εργάζονται και χαίρονται τη χαρά της ζωής και της δημιουργίας. Η ειρήνη είναι αυτό που ταιριάζει στον άνθρωπο και είναι αυτό που επιθυμεί ο Θεός.
ΕΙΡΗΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟΣ.
Από την Έλντα Ά.
Η ειρήνη όμως φέρνει την δημιουργία ,την πρόοδο, την ανάπτυξη και την ευημερία. Με την ειρήνη το πρόσωπο των παιδιών φωτίζει το χαμόγελο και τίποτα δεν ταράζει τον ύπνο τους. Με την ειρήνη οι γονείς εργάζονται και χαίρονται τη χαρά της ζωής και της δημιουργίας. Η ειρήνη είναι αυτό που ταιριάζει στον άνθρωπο και είναι αυτό που επιθυμεί ο Θεός.
ΕΙΡΗΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟΣ.
Από την Έλντα Ά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
