Ο παππούς εξηγεί στο παιδί του για τη ζωή στην έρημο

- Παππού πως ζούσατε στην Αίγυπτο;
- Παιδί μου στην Αίγυπτο στην αρχή ζούσαμε πολύ ωραία. Μετά όμως άρχισαν να μας βασανίζουν. Μας σκότωναν τα παιδία μας, μας έβαζαν να κάνουμε σκληρές δουλειές, δεν μας έδιναν αρκετό φαγητό και πολλά ακόμη.
- Πώς ένιωθες όταν ζούσες εκεί ;
- Ήμουν απελπισμένος, δυστυχισμένος και πεινασμένος όπως όλοι οι άλλοι.
Ήταν δύσκολη ζωή.
- Πώς βγήκατε από εκεί; Ποιός σας βοήθησε;
- Ήμασταν πολύ τυχεροί που βγήκαμε απ΄την Αίγυπτο. Βγήκαμε με τη βοήθεια του Μωυσή και του θεού που άνοιξε τη θάλασσα στα δύο και περάσαμε στην έρημο.
- Πόσα χρόνια περιπλανιόσασταν στην έρημο;
- 40 χρόνια !
- Μα στην έρημο ξέρω ότι το πρωί κάνει πολύ ζέστη και την νύχτα πολύ κρύο. Πώς επιβιώνατε σ΄αυτές τις συνθήκες;
- Ο Θεός μας βοηθούσε. Το πρωί γινόταν σύννεφο για να μας καλύπτει απ΄τον ήλιο και το βράδυ φωτιά για να ζεσταινόμαστε.
- Παππού αφού ο θεός σας βοήθησε τόσες φορές εσείς τι έπρεπε να κάνετε γι΄αυτόν;
- Ο Θεός μας έδωσε έναν δεκάλογο και μας ζήτησε να τον τηρούμε. Εμείς το βάλαμε σε ένα ξύλινο κουτί στολισμένο με χρυσαφικά που το λέγαμε Κιβωτό της Διαθήκης και το παίρναμε πάντα μαζί μας.
- Παππού να σε ρωτήσω κάτι ακόμα;
- Ναι.
- Ποιός ήταν ο αρχηγός σας όλα αυτά τα χρόνια στην έρημο ;
- Ο Μωυσής. Αυτός που μας είπε να πιστεύουμε στο θεό και να μην τον ξεχνάμε ποτέ. Ήταν σπουδαίος και πιστός.
- Θα μας τον γνωρίσεις κάποτε ;
- Παιδί μου, τώρα ο Μωυσής βρίσκεται στον ουρανό μαζί με το θεό. Εσύ θα τον συναντήσεις σε πάρα πολλά χρόνια όταν γίνεις όπως εγώ.


Κωνσταντίνος Γεωργαντόπουλος
Τμήμα Α1

Μια γιαγιά διηγείται την ιστορία των Ισραηλιτών...Από την Δήμητρα Σουλά

- Γιαγιάαα, που ζούσαμε πριν έρθουμε στην Παλαιστίνη?.
- Στην έρημο ,παιδί μου.
- Άκουσα γιαγιά πως την εποχή εκείνη τα αγόρια τα πετούσαν στον Νείλο
- ναι , τι μου θυμίζεις…
- ένα παιδάκι είχε σωθεί νομίζω
- ααα !! ακούς Ραχήλ? Ακούς αδελφή μου , για το Μωυσή λέει.!! ναι εγγονούλα μου , ο Μωυσής σώθηκε !!θέλημα θεού ήταν!!
- Δηλ. γιαγιά? Τι εννοείς
- Τον έριξε η μάννα του στο ποτάμι μέσα σε ένα καλαθάκι και αυτός κατάληξε στα ανάκτορα δίπλα στους Φαραώ
- και γιατί λες ότι ήταν θέλημα θεού?
- Γιατί αργότερα ο θεός τον διάλεξε να μας σώσει από τους Αιγυπτίους
- Καλά γιαγιά,…και δεν φοβήθηκε?
- Στην αρχή ναι, φοβήθηκε, όμως ο θεός τον διάλεξε και όταν ο Θεός διαλέγει κάποιον τότε τι έχει να φοβηθεί αυτός?
- Δηλ. γιαγιάκα μου?
- τον βρήκε παιδί μου στο όρος Σινά..
- Στο Σινά? Που στην Αίγυπτο?
- ναι παιδί μου στην Αίγυπτο , μίλησαν , συμφώνησαν και ο Μωυσής ανέλαβε το έργο της απελευθέρωσής μας!!!!
- και?
- και παιδί μου…ΟΡΕΞΗ ΕΧΕΙΣ!!!!
- πες μου γιαγιάκαααα
- ξεκινήσαμε ..ένα ασκέρι ,παιδιά γυναίκες γέροι ,άμαθοι στον πόλεμο ,να φύγουμε αλλά στον δρόμο ο Φαραώ άλλαξε γνώμη και μας καταδίωξε.
- Γιατί? τι σας ήθελε?
- για σκλάβους!! για εργάτες
- σας έπιασε?

- σχεδόν.. αλλά εκεί στην Ερυθρά θάλασσα , εμείς περάσαμε αλλά οι Αιγύπτιοι πνίγηκαν σχεδόν όλοι!! Βγήκαμε στην έρημο ..εκεί να δείς ..πείνα δίψα , φόβος ,αλλά ευτυχώς που ο Μωυσής δεν μας έλεγε ψέματα.
- δηλαδή?
- να όποτε χρειαζόμασταν κάτι ο Μωυσής προσευχόταν και αυτό γινόταν!!! μάννα , νερό , ορτύκια, προστασία, φως, σκιά, φωτιά , ότι θέλαμε!! μετά από καναδυό μήνες πάλι τον φώναξε και του έδωσε εντολές .Δέκα. να τις φυλάμε και να υπακούμε. Τις βάλαμε σε ένα κιβώτιο μέσα σε μια σκηνή ,σκηνή του μαρτυρίου την λέμε, και όπου πηγαίναμε στην μέση η σκηνή και γύρω γύρω εμείς.
- Γιατί?
- Γιατί έτσι αισθανόμασταν ασφάλεια. Ξέρεις μικρή μου η έρημος είναι δύσκολη.
- σιγά γιαγιάκα… τι δύσκολη? …άμμος , ήλιος, μια χαρά ήταν
- ναι , αλλά και φίδια και δηλητηριώδεις σκορπιοί και ληστρικές φυλές και πολύ κρύο το βράδυ, καυτός ήλιος την μέρα και και και …ξέρεις παιδί μου πόσοι πέθαναν αυτά τα σαράντα χρόνια που τριγυρνούσαμε στην έρημο ..ούτε που θυμάμαι…ούτε που ξέρω. Αυτές οι δυσκολίες μας έκαναν να ζούμε ενωμένοι ,αγαπημένοι ,χωρίς διακρίσεις , χωρίς ανισότητες. Ο θεός ήταν το κέντρο της ζωής μας , το στήριγμά μας , ο βοηθός μας ,ζούσαμε ασκητικά με λίγα , μόνο έτσι μπορούσαμε να επιβιώσουμε , ήταν τόσο πολλοί οι κίνδυνοι…..

...ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, (…) ου προσκυνήσεις αυτοίς, ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς· εγώ γαρ ειμί Κύριος ο Θεός σου, αυτοί ήταν ,αγαπημένη μου εγγονή οι νόμοι του Θεού